Zodiak - competition

Modernistyczny plac
Autor projektu proponuje przywrócenie modernistycznego placu miejskiego o przyjemnych i wielkomiejskich proporcjach. Istniejąca obecnie mała architektura i roślinność w obecnej zdegradowanej formie nie spełniają swoich funkcji. Główne zabiegi przestrzenne będą polegać na oczyszczeniu placu, co pozwoli stworzyć miejsce dla programu kulturalnego związanego z pawilonem Zodiak. Dzięki uporządkowaniu przestrzeni i temu, że na placu nie będą wstawione stałe obiekty, plac może stać się miejską sceną dla wielu różnorodnych wydarzeń - koncertów, instalacji artystycznych, wystaw itp.
Plac otoczony jest modernistycznymi, wartymi odkrycia budynkami. Oczyszczenie ich elewacji z reklam i uspójnienie estetyczne przywróci miejscu dawny modernistyczny blask. Na placu kontynuowana byłaby jasna granitowa posadzka, taka jak na Pasażu Wiecha, co ujednoliciłoby otoczenie. Warto zachęcić właścicieli lokali bezpośrednio sąsiadujących z placem, aby otworzyli je na plac. W ten sposób trzy strony placu miałyby dostępne z parteru różnorodne usługi. 

Interaktywna projekcja - “Rajzbret”
Proponowane jest wprowadzenie na placu interaktywnego systemu projekcyjnego związanego z pawilonem. System ten będzie w nowoczesny sposób wzbogacał działanie pawilonu. Na posadzce placu wyświetlana będzie projekcja w technologii mappingu 2D i 3D. Projekcja z czterech wysokiej klasy projektorów (rozdzielczości full HD i jasności min 7000 lumenów) powiązana jest z interfejsem znajdującym się w pawilonie. Interfejs nawiązuje formą do deski kreślarskiej (dawniej potocznie nazywaną rajzbretem) - typowego dla modernistycznego architekta z XX wieku narzędzia projektowego. Interfejs pozwala na sterowanie projekcją na placu. Dzięki niemu możliwa jest także zmiana oraz dodawanie nowych materiałów do systemu. Zastosowane rozwiązania pozwalają na częste zmiany projekcji i różne jej wykorzystanie np. wyświetlanie rzutów projektów architektonicznych w skali 1:1, wizualizowanie danych związanych z miastem, miejskie gry dla przechodniów czy udostępnianie zasobów wiedzy na temat architektury.
Projekcja jest interaktywna, wyświetlana w czasie rzeczywistym - mogłaby więc na bieżąco “reagować” na znajdujące się na placu osoby. Lokalizacja osób w przestrzeni jest ustalana przy pomocy systemu “sensorów głębi” umieszczonych przy projektorach. Działanie projekcji jest zsynchronizowane z dźwiękiem poprzez głośniki kierunkowe, słyszalne tylko w obrębie placu. Umieszczenie projektorów dość wysoko na ścianach i słupie oświetleniowym jest celowe, aby zmaksymalizować jakość projekcji oraz nie zakłócać przestrzeni placu na poziomie parteru. Dodatkowo takie umieszczenie projektorów pozwala na pełny mapping trójwymiarowy nawet na sporych, ustawionych na placu tymczasowych obiektach (np. wyświetlanie na przestrzennych makietach budynków dodatkowej warstwy informacyjnej). System przeznaczony jest do działania głównie po zmierzchu oraz w bardziej pochmurne dni.
W miejscu projekcji, płyty granitowe posadzki są zmatowione i rozjaśnione. W świetle dnia można zauważyć na nich charakterystyczny rysunek “siatki” opartej na kwadratach (podobny do wzoru siatek z dawnych kalk/arkuszy kreślarskich). Grafika siatki wykonana jest z wstawek z białego granitu ciętego na CNC, i celowo - niczym kalka na stole kreślarskim - nie pokrywa się idealnie z rysunkiem posadzki placu.
Całość systemu jest połączona i zarządzana z szybkiego komputera centralnego ukrytego pod interfejsem. Aby usprawnić działanie całości i transfer danych, każdy z rzutników połączony jest dodatkowo z własnym komputerem. Interfejs, projekcja, i plac są całkowicie dostępne dla osób niepełnosprawnych.